Vive la France! Mánuður í elsku Ísland!

Komið þið sæl og blessuð!

Ég verð að segja að eftir áramótin hefur tíminn verð fljótur að líða, tók varla eftir honum. Núna er rúmlega mánuður eftir og ekki hægt að lýsa því í einu orði hvernig mér líður. Auðvitað hlakka ég til að hitta alla heim (Get reyndar varla beðið) sjá Ísland aftur, geta drukkið vatnið beint úr krananaum án þess að finna skrítið bragð, drekka mjólk (eitthvað sem ég er ekki búin að gera í mánuði…), borð ekta íslenskan mat og fleira en ég á eftir að sakna allra og alls hérna í Frakklandi líka! Fósturfjölskyldan sem hefur verið mér svo góð og allir krakkarnir sem ég hef kynnst sem er allsstaðar að af heiminum, Noregi, ítalíu, tékklandi, ameríku, ástralíu, colombiu og svo lengi mætti telja. Þessi reynsa hefur gefið mér svo margt og nýtt álit á heiminn og aðrar menningar. Sjálf finnst mér ég hafa breyst, allavega smá en ég leyfi ykkur að dæma þegar ég kem heim. Á ég þá að byrja á að rifja upp allt það sem ég gerði síðan í byrjun mars? Byrjum þetta!

Eftir að ég kom frá Svönu tók allt sinn vanagang. Hanna, er stelpa frá Noregi, kom til mín þegar ég kom heim og við eyddum helginni saman. Við fórum á bæjarball. Mjög svipað og böllin sem eru heima. Það voru bornar fram veitingar, þrír réttir (ekkert allir góðir). Svo var dansað fram á nótt. Á þriðjudaginn eftir heimkomu áttu allir sem eru á terminal (Elstu bekkirnir) að mæta í búningum. Ég var allann mánudaginn að spá í hvað ég gæti verið, þótt ég hafði alveg smá hugmynd um hvað mig langaði að vera en hvar gæti ég nálgast það… Ég fór því þegar ég átti klukkutíma eyðu í skólanum og rölti um miðbæ Angers í leit að þessum búning. Ég hafði séð búningabúð þar einhverstaðar, rétt hjá bíóinu þannig leið mín lá þangað. Og viti menn, þegar ég fann búðina var þá ekki bara mörgæsabúningur í glugganum! Leitinni var lokið! Ég fór því inn og fékk að leigja búninginn fyrir morgundaginn. Ég sótti búininginn fyrir skólann næsta morgun og mæti í þessum þvílíkt flotta mörgæsabúningi. Með því fyrsta sem bekkjarfélagar mínir fengu að vita um mig var að ég er með æði fyrir mörgæsum! Og því þegar ég mætti í skólanum voru viðbrögð þeirra: Neeei!! Haha kemur á óvænt að Rakel sé mörgæs!!  Það sem eftir var af deginum, gekk ég um í þessum ofur svala búningi og heyrði alla hvísla í kringum mig: haaa sáðu mörgæsina, hey mörgæs! Mér fannst það ekkert leiðinlegt! Ég var mjög ánægð með þennan dag! Annar ensku kennarinn minn bauð mér svo í mat eina helgina. Aðalega til að tala um Ísland, því þau fjölskyldan vilja gjarnan heimsækja Ísland. Hún á dóttur sem er ári yngri en ég og urðum við ágætis vinkonur.

Við fórum á hestasýningu, veit ekki alveg hvort það sé rétt að kalla þetta hestasýningu.. En þetta var sem sagt þannig að við fengum að sjá nokkur hestatrix með tónlist, þetta var áhugaverðara en ég get lýst! Karlarnir voru í gamaldagsherfötum og með gamla hnakka. Ekki hnakkar eins og við erum vön að sjá. Það er mjög stór hestaskóli þarna og herskóli og notar herinn stundum hestana. Og guð minn almáttugur hvað þetta voru hávaxnir hestar!!! Ég var alveg pínu hrædd! Ég sá tvær stelpur sem voru að fara á hestbak og þær þurftu að fara uppá kannski svona 40cm pall til að komast uppá hestana! Aldrei séð svona hávaxna hesta áður. Mér líkar betur við litlu sætu íslensku hestana sem eru

ekki of hávaxnir til að gera mann lofthræddann. Skoðuðum síðan kastalann í Saumur. Það eru kastalar út um allt Frakkland og ég elska það!! Þeir eru svo fallegir! Í tveimur af mörgum köstulum sem ég hef heimsókt býr ennþá fólk!

17. apríl 2013 var besta verðið sem ég hef fengið í Frakkalandi og örugglega það heitasta sem ég hef upplifað! Það var 28 stig í skugga, og í sólinni, lá maður bara í svitabaði! Ég lét mig samt hafa það og ætlaði að ná í smá lit… brann pínu á öxlunum og tánum. Takk sólavörn! Svo var komið að síðasta tveggja vikna fríinu!!

Við fóstumamma, amman og ein frænkan skelltum okkur á carnaval. Við vorum ótrúlega heppin með veður því veðrið hérna í Frakklandi hefur ekki verið svona lélegt í 30 ár! Við grínumst með það að þetta komi með mér en… Öllu gríni fylgir einhver alvara. En já carnavalið. Það var alveg ótrúleg sjón! Þetta var riiiisa skrúðganga með helling af fólki! Þetta var eiginlega bara alveg eins og í biómyndunum! Það voru margar þemur, frumskóga, álfa, diskó, trúða(leist nú ekkert svo vel á þá), karlar með sekkjapípur, býflugur, back to the futur og margt margt fleira!

Við fórum og heimsóktum sveppasafn og guð minn almáttugur hvað eru til margir sveppir. Datt aldrei í hug að sveppir gætu látið mig hlæja… Fóstur mamma mín fór síðan með mig að heimsækja gamla vindmyllu! Þetta er kannski ekkert það mest spennandi í heimi en þetta er eitthvað sem við höfum ekki á Íslandi (að ég held). Karlinn ætlaði að leyfa okkur að sjá hana snúast fór að snúa húsinu en gat það ekki sjálfur þannig við Martine fórum að hjálpa, vorum þarna þrjú að toga og ýta í stiga sem er fastur við húsið,  náðum að snúa húsinu en ekkert gerðist.

Ein stelpan, Mariana, sem er líka skiptinemi átti afmæli og við ákváðum að gera eitthvað fyrir hana. Við fórum, 5 skiptinemar, með Mariönu, og 6 krakkar sem eru með henni og Hönnu í bekk, í Lazergame. Því miður þá unnu frönsku krakkarnir en ég er sátt með það að ég var sú eina í mínu liði sem var ekki í mínus og þar af með hæstu stigin! En ég var sú eina sem náði að drepa einn af mínum eigin liðsfélögum… en við skulum ekkert tala meira um það. Svo fórum við öll á mcdonalds og svo í bíó. Fórum á franska grínmynd. Fyrsta franska myndin þar sem ég skil alla myndina og alla brandarana!! Svo fórum við öll sitthvora leiðina og ég fór til heim til Hönnu og gisti þar. Missti næstum því af lestinni morguninn eftir, þurfti að hlaupa! Elska þegar það gerist! Juliana, stelpa frá Colombiu kom og var hjá mér í 3 daga. Við fórum til Angers, ásamt Mariönu í mígandi rigningu og kulda! En við létum það nú ekki stoppa okkur. Planið var síðan daginn eftir að fara öll fjölskyldan, ásamt Juliönu, og heimsækja einhvern park með víkingum en hvað haldi þið að hafi stoppað okkur?… Rigningin! Við lögðum af stað klukkan 8 um morguninn, gerðum samlokur og vorum tilbúin fyrir daginn. Vorum búin að keyra í klukkutíma þegar við ákváðum að snúa við vegna rigningu. Það er ekkert það skemmtilegasta að fara í lautarferð í mígandi rigningu. Og þetta var miklu meira en það sem við köllum mígandi rigningu heima á Íslandi!

Í lok apríl fórum við, fósturmamma, fóstursystir og 5 aðrir ættingjar í Bioparc sem er dýragarður… Með mörgæsum! Það var kona að kynna mörgæsirnar og sagði að þetta væru ekki mörgæsir því þessar kunna ekki að fljúga… Ég stóð þarna og hugsað bara, hmmm þetta getur ekki verið rétt… Spurði fóstumömmu mína hvort að konan hafi virkilega sagt þetta og hún sagði já. Hlýtur að vera að við höfum heyrt eitthvað vitlaust. Í byrjun mars fór ég svo með Hönnu að vinna á hestabúgarði. Við fegnum verkefni frá AFS að við ættum að gera sjálfboðavinnu og Hanna kom með þá hugmynd um að fara að vinna á hestabúgarði þar sem velkomufjölskyldan hennar (hún skipti um fjölskyldu) vann við það. Og af því ég var ekki búin að finna hvað ég gæti gert spurði ég hana hvort ég mætti ekki bara koma með  (aðeins að troða mér) og hún sagði já. Þannig við fengum að vinna þar í 3 daga og var það súper gaman! Sáum um að koma hestunum út á morgnana og setja þá inn á kvöldin, gefa þeim að borða og hreinsa stíurnar. Fengum líka að fylgjast með þegar það var verið að setja sæði í hryssuna… með stoð hesti og líka þegar þeir sprautuðu því inní þær…. Mjög áhugavert. Sáum svo eitt kvöldið þegar folald kom í heiminn!

Þetta gerðist allt í tveggja vikna fríinu. Svo mætti ég í skólann í tvo daga og svo var komið langt helgar frí (Y) Þá var leiðinni okkar haldið í mið-Frakkland það sem við heimsóktum Vulcania sem er eldfjallagarður. Spennandi!!! Fyrsta stopp var bíósalur þar sem kynnir fór með okkur yfir helstu eldfjöll í heiminum. Og gíski þið á hverju var byrjað!!! ÍSLANDI!!! Við vorum þarna fjögur, ég Martine, Partick og Alexis þvílíkt spennt! Hann fór að tala um Eyjafjallajökul og hann má eiga það að hann náði að bera Eyjafjallajökull alveg þokkalega vel fram! Fórum svo í nokkra 5D sali og eitthvað fleira í þá áttina. Svo rölti ég inná myndagalleri þar sem voru slatti af myndum frá Íslandi! Bláa lónið, eldfell í Vestmannaeyjum og Eyjafjallajökull og fleiri. Ég tók myndir af öllum myndunum… Fórum svo um kvöldið og borðuðum í einum fallegasta bæ sem ég hef séð! Daginn eftir  heimsóktum við endurgerðann helli þar sem voru teikningar eftir fyrsta manninn í evrópu, ef ekki heiminum. Heimsóktum líka kastala og annað sjúklega flottann bæ! Keyrðum framhjá háum kletta vegg þar sem fólk var búið að gera að heimilum sínum hér áður fyrr. Svo um helgina vorum við ásamt allri fjölskyldunni PINEAU (sem sagt foreldrar fóstupabba og afkomendur þeirra) rétt hjá ströndinni. Leigðum húsnæði með sundlaug og vorum saman alla helgina! Við fórum ekki mikið á stöndina því eins og veðrið er búið að vera síðan ég koma þá hefði verið frekar kalt. Þau halda að ég sé ekki vön skrítnum og æstum ættingjum en þau vita ekki að ég er vön miklu verr! Helgina eftir kom svo Dominika, stelpa frá Tékklandi sem var með mér í bekk en fór eftir þrjá mánuði, aftur til Frakklands af því fósturpabbi hennar var að halda uppá afmælið sitt og hann bauð henni að koma og bauð  mér líka svo við gætum hittst. Hún kom á fimmtudaginn til Angers eftir 22 tíma rútuferð frá Tékklandi… Á föstudaginn kom hún svo í skólann til að hitta alla krakkana og svo eftir skóla fórum við heim til Gérard (fósturpabbi hennar) Þá voru gestir hjá honum frá Hollandi og þau töluðu ekki frönsku þannig við töluðum öll á ensku. Ekki það að ég hafi eitthvað verið að kvarta. Svo komu fleiri gestir, frá Þýskalandi, þannig enskan hélt áfram. Svo morguninn eftir var haldið til bæjarins þar sem veislan var haldin. Þar gerðum við allt til fyrir kvöldið. Svo byrjaði stuðið! Helling af eldra fólki að dansa salsa og vals og tangó. Þetta var reyndar skárra en ég hélt að þetta yrði.

Síðustu helgina í Maí fór ég með AFS að heimsækja litla eyju. Til að komast á eyjuna þurftum við að labba yfir veg sem hverfur þegar sjórinn hækkar. Hefðum reyndar getað keyrt yfir brú en hvar er stuðuð í því? Það var heill hellingur af fólki sem voru að týna skeljar þarna. Þegar við vorum öll komin á eyjuna var tekin hópmynd af öllum með afs fánanum, svo var förinni haldið á fiðrildaræktun. Við borðuðum áður en við fórum inn í húsið þar sem allt var morandi af fiðrildum. Það var eitt sem var alveg 20cm á breidd!!! Það var sem betur fer sofandi! Gaman að segja frá því að svo settist eitt á öxlina á mér. Inni hjá fiðrildunum var steikjandi hiti, 27 gráður og þegar við komum út og fórum að kvarta um hitan sat ofursvalur maður við afgreiðsluborðið og sagði að þetta væri nú frekar kalt… Fyrsta júní var veisla fyrir allann bæjinn. Slatti af fólki í bænum hittust í kringum hádegi og borðuðu saman. Það var grillað heilt svín á gamla máttan. Það var maður sem sat við eld og sneri svíninu og var búin að gera það síðan klukkan 7 um morguninn og hann byrjaði að sker það niður um 16 og gamli var búin að gera þetta í hvorki meira né minna en 25 ár. Hver fjölskylda kom með eitthvað gotterí frá sér, forrétt eða eftirrétt. Svo var svínið skorið niður í búta á staðnum og var það alveg heeeevíti gott. Daginn fórum við á blómamarkað (fósturpabbi er garðyrkjufræðingur eða eitthvað í þá áttina) og slóum tvær flugur í einu höggi því það var kastali þar við. Og það er ennþá fólk sem býr í honum og er búinn að vera í þeirra ætt í margar margar aldir!

Þetta er svona í nokkuð grófum dráttum hvað ég er búin að vera að gera síðan í mars. Held ég sé ekki að gleyma neinu mikilvægu nema kannski bara hvernig mér er að ganga. Ef ég á að segja eins og er þá er ég ekki reiprennandi í frönsku en ég get alveg bjargað mér á henni og mér finnst það alveg nokkuð mikill árangur. Ef ykkur finnst það ekki, ekki brjóta mig niður með því að spurja afhverju ég kunni svona lítið eða ehv í þá áttina. Djók þið megið það alveg, samt ekki. Eins mikið og mig hlakki til að koma heim þá á ég eftir að sakna alls því æðislegs fólks sem ég hef kynnst alveg rosalega mikið og það á eftir að verða erfitt að kveðja þau öll! En við reynum eins og við getum að vera í bandi.

Næst á dagskrá, það sem eftir er af mánuðinum er að fara á ball, fyrir terminal (elstu bekkina), svo er bara sumarfrí. Planið er reyndar að fara til Parísar að heimsækja Guðbjörgu beibz og eyða nokkrum góðum sumardögum í París áður en haldið er heim. Ég hugsa að þetta verði mitt síðasta, vona að þið urðuð ekki fyrir of miklum vonbrigðum með ÖLL bloggin mín. En hver veit nema ég skelli einu inn áður er ég kem heim, verð nú að segja ykkur frá Parísar ferðinni og svonna. Eiginlega eina ástæðan afhverju ég byrjaði loksins á þessu bloggi er af því að núna er síðasta vikan í skólanum og sumir tímarnir falla niður. Venjulega á mánudögum byrja ég í íþróttum klukkan 10 en af því ég er búin prófið þá var ekki tími sem þýðir að næsti tíma byrjaði klukkan 13. Eeeen það er enginn lest milli klukkan 8.08 og 13.59 þannig ég þurfti að gjöra svo vel að tala lestina klukkan 8 og þar með að bíða í 5 tíma. Byrjaði reyndar ekki á blogginu fyrr en klukkan 10 en það er allavega komið blogg! Svo er enginn skóli hjá mér á fimmtudaginn af því venjulega er bara enska hjá mér þessa daga og ensku kennararnir verða ekki við þannig… Frí fyrir mig!!! Svo er þetta bara að verða búið!

Vona að þið hafið haft ágæta skemmtun við að lesa þetta, og að þetta hafi ekki verið of niðurdrepandi. Endilega skrifið athugasemd og segið frá áliti ykkar 

Vika í Annony og 4 mánuði eftir

Eins og ég sagði í fyrra bloggi þá ákvað ég að skella mér til Lyon fyrstu vikuna í mars og heimsækja Svönu. Ég fór með lest sem var 3 og hálfann tíma á leiðinni, frá Angers til Lyon, og svo þurfti ég að skipta um lest. Landslagið og húsin hérna er allt öðru vísi en þar sem ég bý. Það eru meiri hólar og hæðir hérna Ég var þvílíkt stressuð! Þetta var nú fyrsta stóra lestarferðin mín ein en þetta gekk allt mjög vel. Svo þegar ég hitti Svönu þá verð ég að segja að það hafi verið pínu skrítið og, já, pínu vandræðalegt en samt bara fyrstu 5 mínúturnar svo vorum við komnar á ágætt skrið. Svana kom með fóstupabba sínum að sækja mig. Hann fór sem skiptinemi á íslandi þegar hann var 17 ára. Á mánudeginum fórum við út í búð til að kaupa í kökurnar, maregns og súkkulaði kaka, sem við ætluðum að baka fyrir þriðjudaginn (STÓRI DAGURINN). Þegar komið var í búðina og við vorum að borga vörurnar voru tveir ungir menn á undan okkur og fóru þeir að horfa rosa mikið á okkur og byrjuðu síðan að tala við okkur. Við reyndum nú bara að tala sem minnst við þá og koma okkur í burtu en þetta var ekki allt sem gerðist þennan dag. Frakkar í suður frakklandi eru miklu meira fyrir það að flauta og horfa á ungar konur og það gerðist alveg nokkuð oft meðan við vorum að labba í næstu búð. Svo þegar við vorum að labba á gangstéttinni og það voru nokkrir bílar að keyra framhjá og það voru einhverjur strákar sem flautuð á okkur og um leið og þeir voru farnir var einhver bíll sem henti mandarínubörki í okkur!!! Lenti samt bara á Svönu. Þetta eitt af því fyndnasta sem gerðist þessa viku og hélt ég að ég myndi deyja úr hlátri. Vil líka koma því að að það var +22°c þennann mánudag, reyndar með pínu vindi en hann var ekki kaldur.

Svo komi stóri dagurinn!!! Kjéllann varð að konu! Við borðuðum kökurnar í hádeginu með foreldrum hennar og Svana var svo krúttleg að hún var búin að kaupa kerti með tölunni 18 og blys án þess að ég vissi. Svo fórum við að gera okkur sætar því við fórum svo bara út að borða um kvöldið, svo rómó og skoðuðum bæinn sem hún býr í sem er órtúlegar flottur. Við fórum á Mexikóskan stað og héldum svo áfram að skoða bæjinn.

Á miðvikudaginn fórum við svo til Lyon með nokkrum af hinum skiptinemunum frá þessu svæði. Það var rigning... en það stoppaði okkur ekki. Lyon er ótrúlega falleg borg, og stór!!!

Á fimmtudaginn fórum við svo til Valance. Hún er miklu minni en Lyon og, að mér finnst, fallegri. Við fórum með nokkrum öðrum skiptinemum, skoðuðum bæjinn og fórum á skauta. Það var +20°c í Valance en samt frekar kaldur vindur. Við sáum skrúðgöngu þar sem börn voru í aðalhlutverki með trommuslætti og stórum skrítnum brúðum. Það var rosa gaman að sjá þetta! Svo fórum við að skauta.

Verð líka að koma því að, að í gærkvöldi þegar við Svana vorum á leiðinni heim til hennar frá rútunni eftir Valance þá vorum við að labba framhjá háum veggi og það var rugby æfing á vellinum fyrir aftan vegginn, og ég var forvitin og var að kíkja í gegnum lítið gat þegar Svana fór allt í einu að öskra, frekar hátt og ég bara panikaði og hélt að það væri randafluga þannig ég tók sprettinn í burtu frá veggnum (hafði samt ekki hugmynd um hvað væri í gangi). Þá var ógeðslega stór könguló á veggnum. Bara við að vera íslendingar...

Takk fyrir vikuna Svana! Hún var æði!

Núna sit ég bara í lest (þegar ég er að skrifa þetta blogg), aaalveg að koma til Angers og er að hlusta á Villa Vill!! Gæti maður verið með eitthvað betra í eyrunum? Neeeei, ég held ekki. Sólin skýn í dag og ég held svei mér þá að sumarið sé bara að fara að koma. Þessa helgi er ég svo að fara á einhverja bæjarhátíð í bænum mínum á laugardaginn. Það verður matur og einhver tónlist og stuð. Ég bauð Hönnu, skiptinemi frá Noregi og mun hún vera hjá mér alla helgina! Við erum búnar að ná mjög vel saman, enda nánast frænkur.

Svo byrjar skólinn bara aftur eftir helgi og næsta tveggja vikna frí í lok april. Ég trúi ekki að þetta sé alveg að verða búið!! Bara 4 mánuðir eftir!!! Hvert fór tíminn eiginlega (ég er viss um að mamma og pabbi hugsi þessa spurningu líka þar sem ég er orðin lögráða).

Allt að styttast!

Sko þetta blogg er búið að vera í vinnslu í 2 mánuði sem þýðir að ég er greinilega ekki að standa mig í blogginu.

En ég er spá í að segja ykkur aðeins frá venjulegum dögum í vikunni hjá mér. Ókei, ég bý sem sagt í bæ sem heitir St. Mathurin sur loire og er í 10 mín fjarðlægð frá Angers með lest.

            Á mánudögum byrjar skólinn hjá mér klukkan 10 en kjéllan er alltaf mætt klukkan 8 Því það er ekki önnur lest fyrr en rúmlega 10 nema frá janúar til mars þá er lest klukkan hálf 10! Skiljiðið? Fyrsti tíminn eru íþróttir. Jú maður hugsar nú, já það hlýtur nú að vera það besta í skólanum fyrir manneskju eins og mig sem hefur gaman af flest öllum íþróttum en hate to tell you, það er ekki gaman. Fyrst var ég í þessum dansi, tjáningu eitthvað veit ekki alveg hvað þetta var. En núna erum við í badmínton tímum, og þegar ég heyrði það fyrst þá bara jeeeeeij það er gaman, en við erum að gera einhverjar skrítnar æfingar sem ég hef aldrei gert áður, en kannski er þetta bara eins og atvinnumennirnir gera það.  Síðan er dagurinn bara býsna langur og leiðinlegur, skil ekki neitt, er í heimspeki... Hef aldrei verið í heimspeki áður og núna í fyrsta skiptið á frönsku, það er...stuð. En ég er ekki búin fyrr en klukkan 18 en ég fæ að fara korteri fyrr því ég þarf að ná síðustu lestinni. Eru þið að fylgja? En svo hef ég æfingu í bogfimi!!!!! Þannig þetta

            Þriðjudagarnir eru aðeins skárri. Skólinn byrjar ekki fyrr en klukkan 10 en ég fer aðeins fyrr því ég fæ far með annari skiptinemafjölskyldu á lestarstöðina hérna í bænum og sú lest fer 20 mín í 8. Elska það!! En ég er búin í skólanum klukkan 4 sem er fínt en klukkan hálf 7 fer ég á fótboltaæfingu og er komin heim rétt fyrir 10.

            Miðvikudagarnir voru langir en ekki lengur. Skólinn byrjar klukkan átta sem þýðir að það er tekið lestina klukkan 7. En skólinn er búinn, aðrahverja viku klukkan 12 og hinar viknurnar 13 en... ég þurfti að bíða í Angers í 4-5 tíma því ég þurfti að fara í frönsku tíma fyrir byrjendur en ég er hætt því, því það var leiðinlegt. Þannig að ég er komin heim í hádeginu sem er æðiiii!

            Fimmtudagar eru ekki skemmtulegustu dagarnir. Hahah það skýn bjartsýnin úr þessu bloggi, en ég lofa það verður betra.  En já, skólinn búinn klukkan 3 og fótboltaæfing klukkan hálf 7 ooog komin heim rétt fyrir 10.

            Þá er komið að föstudögum. Þeir eru svo sem ekkert mikið öðruvísi. Ég veit ég er búin að vera hérna í rúmlega 4 mánuði en ég bara skil ekki neitt í skólanum. En skólinn er búin klukkan 3 og svo tekur bara helgin við, þar sem ég geri nánast ekki neitt. Íslenskur letihaugur, ójá!

Eigum við að fá einhverja bjartsýni í þetta? Neeei er það nokkuð? Jújú það kemur á eftir. Veðrið hérna er, kalt. Mér líður eins og ég sé eina manneskjan hérna sem er að frjósa úr kulda á daginn. Ég er í lopapeysu og úlpu með trefil og hinar stelpurnar eru í gallajakka... Ég er nú ekkert hlaupandi um allt segjandi öllum að ég sé íslendingur í þeim efnum. Loftið er ekkert hlýrra en á íslandi en það sem ísland hefur er snjór!!! Ég sakna snjósins! Það virtist vera að það myndi snjóa ALLSTAÐAR nema á þessu litla svæði sem ég bý á en það var að breytast! Þegar ég vaknaði um morguninn á föstudeginum 18. þá var allt hvít. Það var ekkert mikið, bara svona 1 til 2 sentimetrar fyrir öllu, en það var hvít og ég var brosandi allann daginn. En það hefur verið mikið um rigningu hérna og fóstufjölskyldan segir að það hafi ekki ringt svona mikið hérna síðustu 15 árin! Hún leyfði snjónum aðeins að sýna sig en hún kom aftur og frost eftir! Þá fóru frakkar að panika. Það er bara þvílíkt mikið mál því það er smá snjór en þeir eru náttúrlega ekki vanir snjór og nota ekki nagladekk.

En stuttu eftir síðasta blogg þá hitti ég íslending í bænum þar sem ég fer í skóla (Angers). Ég var búin að heyra að það væri íslendingur í körfuboltaliðinu í bænum og “mamma” var búin að segja mér að við gætum farið á leik með honum. En ég var bara eitthvað að bíða eftir að frönskutíminn (sem ég fór í en er núna hætt) myndi byrjar og sat í öftustu röðinni svo var bara helling af fólki að koma inn og það setist einn maður í sömu röð og ég. Svo heyrði ég bara allt í einu íslensku og var ekki alveg að trúa þessu. Þá var það þessi körfuboltaleikmaður sem heitir Logi. Hann býr hérna með konunni sinni Birnu og tveimur börnum, Söru og Loga (yndislegir krakka). Svo kom hann mér í samband við stelpu sem býr hérna í frakklandi. Mamma hennar er frá Akureyri og pabbi hennar er franskur. Hún heitir Anna Þórdís og er jafn gömul mér og hún á systur sem er minnir mig 15 (er samt ekki alveg viss). Þannig það eru fleiri íslendingar hérna en ég bjóst við!
            Dominika Fór fyrsta desember. Ég fékk að fara með Ivette á lestar stöðina því Bastian var líka að fara. En áður en hún fór þá setti hún bleikar strípur í hárið á sér, held að ég verði að taka það á mig því ég sagði henni að það yrði fyndið ef hún myndi mæta með öðruvísi hár en þegar hún kom til Frakkland. En já, á lestarstöðinni þá þurftum við að bíða pínu eftir dominiku og fósturforeldrum hennar og fengum okkur heitt súkkulaði! En þau náðu samt lestinni. Síðan var svo mikið knúsað að hún rétt náði að hoppa uppi lestina þegar hurðin var að lokast. Ég sakna hennar smá mikið. Það var æðislegt að kynnast henni!

JÓL & ÁRAMÓT

Ég ætla bara að segja það strax í byrjun, það eru engin jól eins og heima! Þetta voru mjög svo sérstök jól. Í fyrsta lagi ENGINN snjór (ég var ekki alveg sátt við það) og í örðu lagi engar jólaseríur... En við vorum sem betur fer með jólatré og það var alvöru þannig ég stóð við það og þefaði af því til að finna einhverja jólalykt og fá smá jólaanda. Það var enginn jólabakstur heldur. Aðfangadagurinn var frekar rólegur, engar jólahreingerningar og enginn að stressa sig yfir mat. Við eyddum aðfangadagskvöldi hjá bróður Martine-ar. Borðuðum þar ásamt þeim nánustu í þeirri ætt. Fórum sirka 8 um kvöldið og vorum kom heim rúmlega 4. Fyrst fengum við fordrykk sem var mjög góður svo borðuðum við skeljar, rækjur og humar í forforrétt svo kom einhver hefðarréttur, held að það hafi verið andarkæfa með einhverri gulri fitu svo borðuðum við brauð með og fengum eitthvað kúkabrúnt pestó... pestóið var ekki gott. Svo var komið að aðalréttnum og hann var nautakjöt og gæs saman með einhverju grænmeti og sósu. Í eftirrétt fengum við bronie og einhverja aðra köku sem ég man ekki hvað hét eða hvernig smakkaðist. Í eftireftirrétt fengum við svo áfengann ís. Þetta virðist mikið en þau fá sér ekki mikið í einu og matur hérna í Frakkalandi er mjög léttur. Og ég að reyna að vera dama þá fæ ég mér bara einu sinni á diskinn. Svo er líka tekin góð pása milli máltíða, allir fara að spila og hafa gaman. Áramótin voru líka frekar sérstök. Fjölskyldan eyddi þeim ekki saman. Martine, Partick og Alixis fóru til systur Martine-ar og voru þar í 2 daga. Ég varð eftir hjá Aude og fékk að vera með henni og vinkonum hennar. Það var alveg fínt en það var ekkert farið út að sprengja og vera með bliss, horft á áramótaskaup. En þetta var samt alveg ágæt kvöld. Við fórum í spil og borðuðum. Síðan hringdi ég heim stuttu eftir miðnætti heim og talaði í 5 tíma! Þannig það var farið seint að sofa. Afgangurinn af fríinu var líka frekar rólegur, gerði ekkert sérstakt, bara leti. Síðan byrjaði skólinn bara á mánudeginum.

NÝJA ÁRIÐ

Mér finnst þetta búið að vera allt of fljótt að líða! Ekki það að mig hlakki samt ekki til að koma heim (: Mér finnst samt franskan ekki ganga nógu vel... Ég kann samt alveg eitthvað. Ég tala bara frönsku og ég skil ef manneskja er að tala við MIG en þegar ég er að reyna að hlusta á aðra tala þá er bara eins og eitthvað loki fyrir. En það hlýtur að koma bráðum. Ég byrjaði í fótbolta eftir jól og það er mjöög fínt. Finnst tíminn samt vera miklu fljótari að líða en stelpurnar eru mjög indælar. Mér var samt sagt að ég mætti ekki keppa með þeim því ég er ekki frönsk. Það er miklu meira vesen að fara fá að æfa eitthvað hérna heldur en heim. Þú þarft að skrifa allt um þig, láta þjálfarann fá mynd af þér, fyrrum félag og svo sendir hann þetta eitthvert (veit ekki hvert) og þau þurfa að gefa leyfi hvort ég megi keppa eða ekki. Ég er samt alltaf í bogfimi og það er ótrúlega gaman! Ég tók þátt í keppni (fyrsta keppnin mín) og ég lenti í fyrsta sæti. Það var samt eitthvað vesen því dómararnir héldu að ég væri strákur... Veit ekki hvort að það hafi bara verið nafnið eða hvort ég lít svona karlmannslega út en allavega fyrst þegar það var kallað á mig þá fór ég uppá pallinn og þá stóð kannski 11 ára gamall strákur við hliðin á mér og ég hugsaði bara hvort að þetta væri eitthvað blandað og svo heyrði ég alla segja: þetta er stelpa, þetta er stelpa. Svo sögðu þau eitthvað og ég stóð þarna eins og eeeeldrautt epli  andlitinu s og epli  æételpa, þetta er stelpa. Og  og svo heyrði rfa að gefa leyfi hvort í andlitinu. Svo var mér sagt að koma niður en ég fengi samt verðlaun. Svo fór ég aftur upp á pallinn í réttum flokki. Næsta keppni verður síðan úti þar sem við skjótum á myndir af dýrum og á plastdýr. En keppnin virkar þannig að keppendunum er skipt niður í þrjú stig. Byrjendurnir eru á 3. Stigi og svo vinnur maður sig upp á 1. Stig. Ég keppti á 3. Stigi og til þess að komast á 2. Stigið þá þurfti ég hafa að minnstakosti 240 stig. Kjéllan var með 264 stig þannig að í næstu keppni verð ég að keppa á 2. Stigi, sem þýðir að skotmarkið verður minna. Ég get ekki beðið!

            Fyrstu vikuna í febrúar er ég síðan búin að vera með premiére, sem er yngsti bekkurinn, því bekkurinn minn var í einhverjum prófum. Krakkarnir voru mjög skemmtilegir og þau töluðu meira við mig heldur en flestir krakkarnir í  bekk mínum. Kennararnir voru líka meira að láta mig taka þátt í tímunum sem var fínt fyrir mig. Frakkar eru ekkert mikið að hittast eftir skóla og gera eitthvað saman enda búa þau öll í sitthvorum bænum. Ég er samt búin að hitta nokkrar stelpur frá afs í Angers og við erum búinar að fara niðrí bæ og fá okkur að borða og það er mjög fínt. Ég er búin að fara tvisvar sinnum í sund hérna en þetta var bara mjög svipað og heima en heitupottarnir voru ekkert sérlega heitir, þeir voru eiginlega frekar kaldir og sundlaugin var ísköld. Svo eru ekki stráka og stelpu klefar. Heldur er þetta allt frekar opið nema það er einn veggur milli sturtanna en þegar þú ætlar að skipta um föt þá ferðu inn í lítinn klefa með voða litlu plássi og þar ferðu í sundfötin. Það er engin nekt í gangi hérna.

           

            Ég er búin að vera í viku fríi núna og á viku eftir, er alls ekki að hata það! En ég gerði ekkert mjög mikið fyrstu vikuna nema á föstudaginn fór ég í Disneyland!!!!! Það var sjúklega gaman! Við Matrine, Aude, Marjeri (hef ekki hugmynd um hvernig þetta nafn er skrifað) og Clémo, kærasti Marjeri lögðum af stað, í bíl, klukkan 6 um morguninn og vorum komin rétt fyrir 10. Þetta var eins og draumur að rætast sem ég vissi ekki að ég ætti. Það eina sem vantaði var að allir á staðnum myndu bresta í söng og dans en þetta var þvílíkt gaman. Við fórum í flesta ef ekki alla rússibanana. Byrjuðum reyndar í einhverskonar felliturni sem var inní drauga hóteli og verð að segja að mér fannst hann verri en felliturninn í danmörku. Svo gátum við auðvitað séð mynd af okkur þegar við vörum að detta. Við eyddum öllum deginum þarna og áður en við fórum þá var skrúðganga með Mikka og öllum félögunum með þvílíkt disneylegt lag og langaði mér eiginlega bara og fara með þeim og dansa og syngja! Ég var eins og barn, brosandi nánast allann tíman eins og ég væri bara á besta stað í lífinu. Seinni vikunni mun ég eyða hjá Svönu, önnur íslensk stelpa sem er hérna sem skiptinemi. Hún býr rétt hjá Lyon og þá fæ ég tækifæri að skoða fleiri franska hluti og staði. Svo er náttúrlega stór dagur á þriðjudaginn, fyrir mig. Haldi þið ekki bara að ég sé að verða 18 ára gömul! Grey mamma og pabbi. Næst yngsta dóttir þeirra er að verða fullorðin kona. Hvað segir það um þau?? Ég mun sem sagt eyða stóra deginum með Svönu. Planið var samt í upphafi að fara til Guðbjargar sem býr í París en hún verður upptekin þessa viku þannig í staðin ákváðum við að ég myndi bara fara til Svönu.

            Eins og ég skrifaði fyrir ofan þá er ég ekki alveg að trúa því að það séu bara rúmlega 4 mánuðir eftir! Mér finnst þetta búið að vera frekar fljótt að líða! Ekki það að mig hlakki ekki til að koma heim og ég veit samt að ég á eftir að sakna margts hérna, þá sérstaklega fjölskyldunnar! Ég er alveg ótrúlega heppinn. Þau eru alveg æðisleg! Við erum búin að vera að finna hluti sem mig langar að gera og skoða áður en ég fer því það er ekki mikið eftir. Ég á eitt tveggja vikna frí eftir og svo er éga vonandi búin í skólanum í byrjun júní og þá ætlum við Svana að reyna að fara til Guðbjargar og vera í París í sól og blíðu! Ég get ekki beðið eftir sumrinu. Það er varla búið að vera snjór hérna en það er samt mjög kalt. Oft frost á morgnanna og þá er ekki gaman að þurfa að bíða eftir lestinni... En núna þegar ég er að skrifa þetta blogg þá er ég á leiðinni til Svönu með lest og verð í henni í 3 og hálfan tíma!! Svo þarf ég að skipta um lest ( sem betur fer bara einu sinni en það er nóg) og ég er alveg að fara á taugum yfir því! Því ef ég missi af lestinni, eða fer í vitlausa lest þá er ég bara týnd en ég mun hafa Svönu í símanum!

Ég þarf nauðsynlega að fara að taka  mig á í þessu bloggi! En ég vona að ykkur líka það sem komið er og ég reyni að standa mig betur. En það er örugglega helling sem ég er að gleyma en held samt að það merkilegasta sé komið.

Njótið!

2 mánuðir og 13 dagar

Ég hugsa að það sé kominn tími á nýtt blogg!

SEPTEMBER

Í lok September fór ég ásamt fjölskyldunni á "ströndina". Hún leit nú meira út eins og íslensk fjara en hún var nánast bara klettar. Þad var sól en ekkert rosalega heitt. Áður en vid fórum á ströndina forum við til systur Martine (fósturmömmu) og borðuðum hádegismat. Við vorum einn og hálfan tíma að keyra þangað frá þar sem ég bý og svo var halftime keyrsla þaðan til strandarinnar. Við löbbuðum mikið og skoðuðum bæinn og svo sátum við öll á bekk við sjóinn og horfðum á sólina setjast niður, allt svo rómó í Frakklandi. Seinna um daginn forum við til næsta bæjar og það voru þvílíkt mikið af skútum. Mig langaði alveg svolítið að taka eina og koma með hana heim. Daginn eftir forum við á fiskmarkað með helling af skeljum og sjávardýrum. Fyrir hádegi ætluðum við í sjóinn en staður sem við fórum á var ekki alveg að gera sig því að það var enginn sandur bara grjót svo við  snerum við og borðuðum hádegismat sem var sjávarmaturinn sem við keyptum um morguninn. Við borðuðum úti og ég brann smá... öðru megin á andlitinu. Eftir matinn ákváðum við Martine og Alexis ( fósturbróðir) að reyna að fara aftur í sjóinn á öðrum stað. Það var ekki heitt og sjórinn var býsna kaldur en hann var samt mun hlýrri en sjórinn heima!! Þau voru ekkert á þvi ad trúa mér. En öldurnar voru svolítid háar sem gerði þetta bara enn skemmtilegra þvi við Alexis skutumst alveg upp þegar þær skullu á okkur. Þad var æðislega gaman!! hlógum dátt.

OKTÓBER

Mánudagur var fyrsti dagurinn í október í ár og hélt ég að mánuðurinn myndi byrja mjög vel þvi á mánudögum hef ég bogfimisæfingu og á þessari æfingu kom maður til mín og spurði mig hvort ég væri frá Íslandi og aðvita jankaði ég því, svo sagði hann mér að hann væri mikill aðdáandi Íslands. Hann hefur lesið 6 bækur eftir Arnald Indriðason og veit þar með alveg slatta um +Ísland. Hann vissi hvernig föðurnöfnin okkar virka og hann vissi um Íslendingabókina. Hann er fyrsti madurinn sem ég hef hitt sem vissi eitthvað meira um Ísland en að það sé eldfjall, enginn McDonalds og heitt vatn. Svo kom 2.október... Vaknaði klukkan 6 um morguninn með ælupest! High five Rakel. Hef aldrei tekið jafn mikið af einhverjum töflum fyrir ælupest áður en það virkaði allavega því ælan hætti seinnipartinn en ég var alveg frá næstu 2 daga, með hita, beinverki og hausverk og svo bætist hálsbólga og kvef við. Svo smitaði ég Alexis af ælupestinni, múhahahaaaa J.

Ensku kennarinn minn spurði mig hvort ég vildi halda fyrirlestur um Ísland og auðvitað vildi ég það. hef aldrei verið jafn spennt yfir neinu í skólanum eins og þessu. Þjóðarstoltið skein frá mér. En fyrirlesturinn gekk mjög vel, ég talaði allavega í klukkutíma. Vid Dominika áttum að skipta 50 mín á milli okkar og ég byrjaði og... ja, hún fékk ekki að tala mikið i þessum tíma.

Sunnudaginn 14. Okt. var AFS hittingur og fórum við í einhverja námu sem var alveg stuð. Þad kom íslensk stelpa sem var skiptinema hérna í Frakklandi fyrir tveimur árum og núna er hún í háskóla hérna. En það var alveg þvílíkt skrítið að tala íslensku við hana því ég vissi ekki að hún væri að koma og allir voru að tala frönsku í kringum okkur. Ég fékk skemmtilega spurningu í skólanum þá viku. Það kom strákur til mín sem er með mér í bekk og spurði hvort ég væri aldrei spennt eða glöð yfir neinu! Ég hefði kannski getað svarað honum með glaðlegri svip en ég sagði að ég væri of glöð með mjög alvarlegum svip og ég held að hann hafi verið alveg lúmskt hræddur vid mig. (Adamsfamilían J) Um miðjan mánuðinn kom stelpa frá Þýskalandi og var hjá okkur í viku. Hún er jafngömul og Alexis og er þetta einhverskonar skiptinám því að hún er að læra frönsku og svo fer Alexis til Þýskalands í viku í janúar því hann er að læra þýsku. Vid Dominika fórum með bekknum hans Alexis og þýsku krökkunum að skauta sem var mjög gaman og ég var spurð hvort að hitastigið á Íslandi væri eins og þarna. Kvöldið 26.fór ég á James Bond í bíó með Aude (fóstursystir) og auðvitað var myndin á frönsku en ég held samt að ég hafi fattað myndina. Salurinn er mikið stærri en heima og sætin voru svona þúsund sinnum þægilegri. Hefði auðveldlega geta sofnað þarna. Kvöldið áður, síðasta kvöldið sem Justine (þýskastelpan) var hérna, fórum við út ad borða með annari fjölskyldu og veitingahúsið var einhverskonar hellir, mjög smart. Í lok mánaðarins var verkfall á lestarstöðinni þannig að ég þurfti að fara með bíl um morguninn og taka rútu tilbaka og sem betur fer var það bara i 2 daga.

NÓVEMBER

Mánuðurinn byrjaði á tveggja vikna fríi. Sem var mjög fínt og afar rólegt. Ég byrjaði á þvi að fara til Dominiku í "sleepover". Við elduðum pítsu og cookies og horfðum á myndir. Eða við reyndum að baka pítsu og ég horfði á mynd. Við fórum út í búð til að kaupa hráefni í pítsuna því okkur langaði að gera hana frá byrjun með ást og umhyggju en við ákváðum samt að gera plan B og keyptum tilbúna pítsu líka sem var afskaplega góð hugmynd þvi að þegar við tókum eftir þvi (eftir að vera búin að láta pítsuna okkar hefast í einn og hálfantíma) að pítsan okkur fékk greinilega ekki næga ást frá okkur því að degið stækkadi ekki eftir nóttina... En tilbúnu pítsurnar heppnuðust vel.

Svo skelltum við Aude, Martine og Alexis í dýragarðsem er í tveggja tíma keyrslufjarlægð frá þar sem ég bý og var alls ekki að hata það. Sérstaklega af þvi að draumurinn minn rættist loksins, þvi í fyrsta sinn sá ég mörgæsir með eigin augum og þeir sem þekkja mig mjög vel vita að ég elska þær. Við fórum líka í heimsókn til ættinga Patricks (fosturpabbi) og Martinar og þar eyddum við mestum tímanum í að borða. Þriðja nóv fór ég á fyrsta hokky leikinn minn og er ég ekki vissi hvort ég hafi taugar í það, þvi leikurinn var eins og hin besta spennumynd. Við fórum að skoða Nantes sem er bær þar sem Aude fer í skóla. Við skoðuðum kastalann þar og verslunnargöturnar. Mér finnst þetta vera mun fallegri bær en Angers ( þar sem ég fer í skóla), kannski er það vegna þess að hann er eldri og húsin meira gamaldags. Siðustu helgina í fríinu þá fór ég á AFS hitting frá laugardeginum tils unnudagsins og var alveg þvílíkt gaman. Kynntist mörgum stelpum þar mjög vel. Ég talaði heillengi vid stelpu frá Noregi og strák frá Bandaríkjunum, sem var einn af sjálfboðaliðunum, (hann var skiptinemi í fyrra en ákvað að vera lengur) um íslenskan mat og að íslendingar séu allir skildir og þau hlógu endalaust af þvi að við borðum hrútspunga. Við fórum í nokkra leiki og svo var okkur skipt í hópa, hver hópur átti að sjá um matinn og þrífa, og auðvitad þurfti ég að lenda í matarhópnum. Ég var sett i það að skera niður lauka og var ég sú eina sem fór að gráta og allir gerðu grín að mér. Ég reyndi að halda mér frá eldamennskunni.

Annar ensku kennarinn minn spurði bekkinn hvort þau þekktu Game of thrones og var ég sú eina. Hún er að lesa sjöttu bókina og mig hefur lengi langað til að lesa tær. Hún bauðst first til þessað lána  mér bókina en svo kom hún til mín og sagði að hún skyldi bara gefa mér hana þvi að hundurinn hennar hafi étið framan af henni. Á föstudaginn gisti Dominika hjá mér og horfdum við á allar Twilight myndirnar og er planið siðan að fara á siðustu myndina í bíó á miðvikudaginn. Sem audvitad verur à fronsku.

Ég held að þetta sékomið í bili. Vonandi fyrirgefið þið mér fyrir að vera ekki nógu dugleg í blogginu.

Þangað til næst