Eftir akkurat viku á þessum tíma verð ég í París í Frakklandi!!! Ég verð að segja að stressið er farið að segja til sín en auðvitað er spennan og tilhlökkunin þarna líka en stressið þó meira því það er bara ekkert að frétta frá frakklandi í sambandi við fjölskyldu þannig ég hef enn enga hugmynd um hvar og með hverjum á eftir að eyða næstu 10 mánuðum með. Ég er í hóp á facebook með nokkrum skiptinemum, allsstaðar að úr heiminum, sem eru einnig að fara til frakklands, þar eru krakkar að spjalla saman um allt sem tengist skiptináminu og nú á síðustu þremur dögum hefur verið mikið um það að krakkar sé að pósta að þau séu komin með fjölskyldu. Sumir er samt bara komnir með Welcome family en það eru svokallaðar bráðabirgðarfjölskyldur og eru skiptinemarnir þá bara tímabundið hjá þeim. Ég held að við séum þrjár (af fjórum) sem eiga eftir að fá fjölskyldu frá Íslandi og ef við verðum ekki komnar með fósturfjölskylduna okkar áður en við förum þá held ég, ég er samt ekki viss, að við fáum þessa svokallaða Welcome family á miðvikudaginn. Ég vona samt svo sannarlega að við fáum þær fyrr því mér finnst tveir dagar svolítið stuttur tími til þess að kynna sér fjölskylduna. Það er frekar óþæginleg tilfinning að vita ekki hvar maður á eftir að búa næstu 10 mánuðina og að vita ekkert um fólkið sem maður á eftir að búa hjá. En ég verð samt sem áður mjög ánægð þegar ég fæ að vita fjölskylduna og hvar ég á eftir að búa. Svo eru það gjafirnar!!!! Okkur var ráðlagt að gefa fósturfjölskyldum okkar einhverjar gjafir frá Íslandi. En, til dæmis eins og ég, hvernig eigum við sem erum ekki komin með fjölskyldu að vita hvað mikið við ættum að kaupa af því sem við ætlum að reyna að gefa þeim. Það er spurning... Svoo ef þið hafið einhverja hugmynd um hvað ég gæti gefið verðandi fjölskyldunni minni þá megi þið endilega láta mig vita!
Mamma og pabbi ákváðu að taka að sér skiptinema. Við Sólrún hvöttum þau til þess. AFS stofan hér á Íslandi sendi okkur, sem voru að fara sem skiptinemar frá Íslandi, póst og spurði hvort að foreldrar okkar höfðu áhuga á því að taka að sér skiptinema. Ég nefndi þetta við þau og þau ákváðu á endanum að taka einn svoleiðis og varð stelpa frá Tælandi fyrir valinu. Hún heitir Preeya og er einu ári yngri en ég eða 16 ára. Hún kom síðasta sunnudag og ég held að henni líki bara mjög vel. Ég er mjög ánægð að ég fékk þessa viku til að kynnast henni og er hún mjög fín stelpa.
En ég er búin með einnfjórða af leiðinni. Er núna komin til Sólrúnar á Akureyri og verð hjá henni til þriðjudags og þá höldum við mamma, pabbi, Svanhildur og Preeya til Reykjavíkur og hitta Elías, hlakka mikið til að hitta hann. Svo er það flug út á föstudaginn og svo, ef ég man það rétt, verðum við í París í 2 daga og svo er það bara heim til fjölskyldunnar!!! Ég fékk flugmiðann minn í síðustu viku og fljúgum við með WOW, spennadi að vita hvernig það verður. Já, svo megum við bara hafa 20kg með okkur!! hvernig eigum við að koma nærri öllu lífinu okkur fyrir í 20kg?!! Ég veit það að ég verð yfir þessari þyngd og ég held að það eigi við um felsta skiptinema, allavega flestar stelpur haha. En já, núna er ég bara hjá Sólrúnu, veit ekki hvað planið er í kvöld en við ættlum að hafa gaman! Ég veit það að ég á eftir að sakna hennar mjöög mikið og allra í fjölskyldunni og alla vinanna en ég kem aftur heim. Þá verð ég öll frönsk.
En ég held að þetta sé komið nóg í bili. Læt ykkur vita þegar ég fæ einhverjar fréttir af fjölskyldunni.
cordialement/kærar kveðjur
Rakel Brá
Engin ummæli:
Skrifa ummæli